In piassa
Ste’ sciense de piassa…
na’ grama rassa !
Solo el tempo manda in pension,
passa la batua, passarà la confusion !
Vero! i agudini tribola da pitocchi,
e come i siori i gode i so’ pensier
On mondo picolo finisse, sior lù !
Co’ l’avarissia no se riva in Palù.
Tra lori de piassa, comanda “el gran sparagnare”
nessuni, gnanaca a on gato, i ghe dà da magnare.
Tuti pretende i schei de la gente,
ma el poro can, poco ghe sente.
Impinè le botteghe de le vostre avarissie
ma i pochi schei, conosse le malissie.
I varda da fora, ma i compra lontan
cossì co’ el sconto i compra anca el pan.
Finirà al sole, chissà, o chi non lo sa
anca chi specula gavarà eternità.
Po’ l’agudin, davanti al so’ Dio
el se presenta pitocco e pentio.
Pentio de cossa, san Piero lo sa,
de tuti i franchi, che ai putini gà robà.
Ma mi me domando se fare del ben,
a farlo da morti, a cossa ghe convien ?
Felici e contenti
mostrè pure i denti,
solo i pensieri resta impintà
dentro la succa di chi la gà !
Mi so’ la spia, vardo e laoro
canto e po’ bevo, strapasso anca el coro.
In fondo ghe voio on saco de ben
on anima sc’cieta varda el seren.
Son securo e questo xè vero
Son Eccelvin ma dal Monastero


Sii il primo a commentare